In de broeierige art scene van de late jaren '60 ontmoet de jonge Adriaan Raemdonck de schilders Jan Cox en Fred Bervoets. Hij is overdonderd door hun genie, hangt zelf de schilderskwast aan de haak en ontpopt zich tot galerist. Van bij de oprichting gaat Raemdonck voluit voor figuratieve kunst, in een tijd dat het totaal not done was. Hij heeft ook oog voor wat er leeft in de maatschappij, de galerie is een artistiek én een sociaal statement waar er naast expo's ook boekvoorstellingen, voordrachten, filmvoorstellingen en concerten doorgaan. Samen met Fred Bervoets bouwde hij De Zwarte Panter uit tot een galerie voor het volk, die zich ver houdt van de elitaire kunstwereld. Bekenden van de galerie, waaronder Jan Decleir, Tom Barman, Jeroen Olyslaegers, Anne-Mie Van Kerckhoven en Jan Mulder, confronteren Adriaan Raemdonck met zijn geschiedenis, met het heden en met de toekomst van de galerie, haar impact en haar plaats in de (kunst)wereld.