De recensies zijn unaniem: het passieproject van filmmaker Kossakovsky is subliem. De visionaire regisseur is vegetariër sinds zijn prille jeugd en maakte met Gunda een film die hij al heel erg lang wou creëren. Hij slaagt erin om de dieren voor zichzelf te laten spreken: er is geen voice-over met commentaar, geen tekst, geen ondersteunende muziek. Door een speciale opstelling van 360°camera’s kon hij de dieren op ooghoogte filmen zonder ze te storen. De kijker wordt ondergedompeld als in een warm bad, in een idyllische wereld zonder franjes waar het verhaal zichzelf vertelt. De onnoemelijk schattige biggetjes groeien op naast hun imposante moeder. In dit meditatief monument zie je als kijker de varkens voor het eerst als wezens met een ziel. En zo vormt de film een betoog dat voor zichzelf spreekt, zeker wanneer de onverbiddelijke werkelijkheid aan het einde van de film de idylle verstoort.