In 2019 stond regisseur Aboozar Amini op DOCVILLE met Kabul, City of Winds waarin hij drie jaar lang een buschauffeur volgde op zijn vaste route door Kabul.  Amini komt zelf uit een etnische groep die vervolgd werd door de Taliban en vluchtte op 14-jarige leeftijd naar Nederland. En toch toont hij de twee broers die sinds hun geboorte doordrongen zijn van de Taliban-ideologie niet als monsters. Eerder als mensen die gevormd zijn door hun omgeving.

Deze observerende - niet oordelende - blik is intrigerend, verontrustend en pakkend, vooral bij zijn portret van de jongere broer: hij is een lachende jongen die tikkertje speelt, maar tegelijk leert schieten en spreuken reciteert over ongelovigen die zullen branden in de hel. In de wereld van Kabul, Between Prayers zijn dit geen onverenigbare tegenstellingen, maar juist de verontrustende dagelijkse realiteit van het Afghanistan onder de Taliban.