Deze aangrijpende documentaire stelt de realiteit van Peters aandoening, die niet erkend is door de medische wereld, niet in vraag. Zijn lijden, en vooral de onmogelijkheid om eraan te ontsnappen, wordt met veel empathie in beeld gebracht. De filmploeg deed alle moeite om de opnames te realiseren zonder Peter te confronteren met elektriciteit: er werd gefilmd op pellicule en er werd een ingenieus systeem bedacht om de microfoons op een afstand te kunnen houden. Hierdoor kreeg de film een zeer eigen schoonheid die perfect past bij de ‘ongerepte’ wereld waar Peter wanhopig naar op zoek is.

In samenwerking met