'Doel moet weg want de haven breidt uit', zo luidde het in 1965. In de naam van de vooruitgang moest een deel van het polderland wijken voor de vooruitgang. Families die al generaties lang dezelfde grond bewoonden en bewerkten, moesten verhuizen. Een halve eeuw later staat Doel er nog altijd. Een 'gehavend' spookdorp na 50 jaar omstreden havenbeleid op de linker Scheldeoever.

Met dokken die moeizaam gevuld geraken, en waarvan het jongste dwars door Doel zal gaan: de doodsteek. Hoe is het zover kunnen komen? En hoeft dit nog wel? Want het probleem van Doel is het probleem van Antwerpen. Wat is de meerwaarde van nog een megadok met nog meer containers op de Antwerpse ring die al vol zit? Kan het niet anders?

Documentairemaker Manu Riche sprak met polderboeren, activisten van Doel 2020, hooggeplaatsten binnen het havenbedrijf, beleidmakers, opiniemakers en vertegenwoordigers multinationals over een discussie die nu al 50 jaar aansleept en waarvan het einde nog niet in zicht is.