Negen levens door de ogen van een kat. Een grote grijze kater zit parmantig voor de ingang van het ziekenhuis. Een oude vrouw komt op hem af en haalt hem aan. Een lange man roept naar hem. Een klein meisje lokt hem met een snoepje. De kat is er elke dag, kijkt rustig om zich heen en knipoogt. Sinds hij kwam aanlopen is hij niet meer weg te denken bij het ziekenhuis. Hij is onderwerp van gesprek, zorgt voor een glimlach en biedt troost. ‘Het is een beetje een mascotte voor me’, vertelt een vrouw terwijl ze een sigaretje opsteekt, ‘Als hij er is, gaat het goed met me’. ‘Wat de kat ziet’ is een portret van patiënten van het ziekenhuis, die dagelijks aan de blik van deze bijzondere kat voorbij komen.